شاهکارهای شاعران معاصر ایران

شاهکارهای شاعران معاصر ایران ؛ همراه با قاب

نویسنده: علی جانزاده
ناشر: جانزاده
زبان کتاب: فارسی
تعداد صفحه: 494
اندازه کتاب: رقعی سلفون قابدار - سال انتشار: 1388 - دوره چاپ: 1 
 

مروری بر کتاب  

شامل بهترین اشعار شاعران معاصر به همراه زندگیناه ای مختصر از شاعران

سهراب سپهری شاعر، نویسنده و نقاش ایرانی در سال 1308 در کاشان متولد شد و در 1 اردیبهشت ماه 1359 در تهران درگذشت. شعرهای او به چندین زبان ترجمه شده و از بهترین شاعران معاصر ایرانی می باشد. او شعر را با سبک نیمایی آغاز کرد اما سپس به شیوه جدید از دیدگاه انسان دست پیدا کرد که در حجم سبز مشخص می شود. از جمله شعرهای معروف او می توان به صدای پای آب، مسافر و شرق اندوه اشاره کرد.

رخشنده اعتصامی که به پروین اعتصامی معروف است، \"مشهورترین شاعر زن ایران\" است که در سال 1285 در تبریز متولد شده و در سال 1320 در تهران درگذشته است. او از کودکی زبان های انگلیسی، فارسی و عربی را آموخت و نزد دهخدا و ملک الشعرا بهار شعر را آغاز کرد. پدر پروین اعتصامی، یوسف اعتصامی نام داشت که در زندگی هنری پروین تاثیرگذار بود. او در جوانی بر اثر بیماری درگذشت و تنها دیوان اشعار او به چاپ رسید که دارای 606 شعر می باشد.

محمد تقی بهار معروف به ملک الشعرا و متخلص به بهار از شاعران به نام ایران است که در سال 1265 متولد شده و در سال 1330 وفات یافته است. او را می توان شاعر، نویسنده، روزنامه نگار، سیاستمدار و ادیب ایرانی دانست و گفته شده بعد از جامی شاعری چون بهار در کلام نداشته ایم. از آثار بهار می توان به منظومه چهار خطابه، سبک شناسی، شعر در ایران و دیوان اشعار اشاره کرد.

علی اسفندیاری، معروف به نیما یوشیج، در یوش که از توابع مازندران است، در سال 1274 متولد شده و در سال 1338 در تهران درگذشت. او را پدر شعر نو می دانند چرا که بنیانگذار شعر نو است. او با اشعار او در فضای وقت ایران، انقلابی به پا کرد و ساختار سنتی شعر فارسی را تغییر داد. نیما خود نام «نو» را بر سبک شعرهایش نهاد. از آثار نیما می توان به قصه رنگ پریده، منظومه نیما، افسانه، شعر من، افسانه و رباعیات و غیره اشاره کرد.

مهدی اخوان ثالث در سال 1307 در مشهد متولد شده و در سال 1369 در تهران در گذشته است. او از شاعران خوب ایران و متخلص به م.امید می باشد. اشعار اخوان ثالث را می توان اجتماعی-حماسی خواند. شعرهای او به سبک کلاسیک و نو دیده می شوند. از جمله کتاب های او می توان به ارغنون، زمستان، اخر شاهنامه، از این اوستا، منظومه، دوزخ اما سرد، ترا ای کهن بوم و بر دوست دارم اشاره کرد.

فروغ الزمان فرخزاد، مشهور به فروغ فرخزاد در سال 1313 متولد شد و در سال 1345، در سن سی و دو سالگی بر اثر تصادف درگذشت. اشعار او به چندین زبان در دنیا ترجمه شده اند و بعد از نیما، از بهترین شاعران شعر نوی معاصر می باشد. فروغ فرخزاد با اسیر، دیوار و عصیان کار خود را در قالب نیمایی شروع کرده . با تولدی دیگر و ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد، جایگاه خود را شعر معاصر ثبت کرده است.

احمد شاملو شاعر، نویسنده، روزنامه نگار و مترجم ایرانی است که در سال 1304 متولد شده و در سال 1379 درگذشته است. او مهمترین قالب شعر به نام شعر سپید را به وجود میاورد که به شعر شاملویی نیز معروف است. او در سال 1325 با نیما ملاقات می کند و به سبک او روی میاورد. از جمله آثار او می توان به دفترهای شعر (با نام های هوای تازه، باغ آینه، لحظه ها و همیشه، آیدا در آینه و غیره)، مجموعه داستان و فیلمنامه (مثل درها و دیوار بزرگ چین، میراث و غیره)، ترجمه ها و مجموعه کتاب کوچه او اشاره کرد.

امیر هوشنگ ابتهاج، شاعر برجسته ایران در سال 1306 در رشت متولد شده است. او در جوانی عاشق دختری ارمنی شده و برای او اشعاری عاشقانه سروده است. او ابتدا کار خود را با اشعار نیمایی شروع کرد اما چون در اصل یک غزلسرا بود، به سرودن غزل ادامه داد. او رد سال 1325 نخستین نغمه ها را منتشر کرد و سپس آثاری چون سراب، مجموعه سیاه مشق، چند برگ از یلدا و غیره از او به انتشار رسید.

سیمین خلیلی معروف به سیمین بهبهانی، در سال 1306 در تهران متولد شده و در سال 1393 در گذشته است. او نویسنده و غزلسرای ایران است که کانون نویسندگان ایران را تاسیس کرد. وی در طول زندگی خود بیش از 600 غزل را در 20 کتاب چاپ کرده است. او را به علت سرودن غزل های بی مثال فارسی خود، به نیمای غزل می شناسند. از جمله آثار او می توان به سه تار شکسته، جای پا، رستاخیز، کولی و نامه عشق، مجموعه آثار، شعر زمان ما و غیره اشاره نمود....

سهراب سپهری 
در قیر شب
دیر گاهی است در این تنهایی
رنگ خاموشی در طرح لب است.
بانگی از دور مرا می خواند،
لیک پاهایم در قیر شب است.

رخنه ای نیست دز این تاریکی:
در ودیوار به هم پیوسته
سایه ای لغزد اگر روی زمین
نقش وهمی است ز بندی رسته.
نفس آدم ها 
سر به سر افسرده است.
روزگاری است در این گوشهء پژمرده هوا
هر نشاطی مرده است.
دست جادویی شب
در به روی من و غم می بندد.
می کنم هر چه تلاش 
او به من میخندد.
نقش هایی که کشیدم در روز،
شب ز راه آمد و با درد اندود.
طرح هایی که فکندم در شب
روز پیدا شد و با پنبه زدود.
دیر گاهی است که چون من همه را
رنگ خاموشی در طرح لب است
جنبشی نیست در این خاموشی:
دست ها،پاها در قیر شب است.


اسماعیل خوئی

وقتی که من بچه بودم،
پرواز یک بادبادک
می‌بردت از بام ‌های سحرخیزی پلک
تا نارنج زاران خورشید
آه،
آن فاصله های کوتاه.
وقتی که من بچه بودم،
خوبی زنی بود
که بوی سیگار می‌داد،
و اشک های درشتش
از پشت آن عینک ذره‌ بینی
با صوت قرآن می‌آمیخت.
وقتی که من بچه بودم،
آب و زمین و هوا بیشتر بود،
و جیرجیرک شب‌ها
در متن موسیقی ماه و خاموشی ژرف
آواز می‌خواند.
وقتی که من بچه بودم،
در هر هزاران و یک شب
یک قصه بس بود
تا خواب و بیداری خوابناکت
سرشار باشد.
وقتی که من بچه بودم،
زور خدا بیشتر بود.
وقتی که من بچه بودم،
مردم نبودند.
وقتی که من بچه بودم
غم بود، اماکم بود...

نوشتن نظر

لطفا برای ثبت نظر وارد حساب خود شده یا ثبت نام نمایید.

شاهکارهای شاعران معاصر ایران

  • ناشر: جانزاده
  • کد کتاب: 54628 - 200/4
  • موجودی: در انبار
  • 350,000ریال

برچسب ها: علی جانزاده, شعر فارسی, شاعران ایرانی, نقد شعر, شعر نو, تاریخ ادبیات ایران, کتاب شاهکارهای شاعران معاصر ایران